-بازگشت شل و ول و نیمه جون خودم رو به قسمت "نه خیلی افسرده" ی نمودار متناوب و کج و معوج  زندگیم ، از صمیم قلب تبریک گفته و برای خودم به شدت آرزوی موفقیت دارم.

-از همه ی عزیزان و آشنایان به خصوص سازمان سنجش عمیقا تقاضا دارم از خود جنبه نشون داده و به هیچ عنوان موجبات ورود مجدد به شرایط بحرانی قبلی را برای من فراهم نکنند.

-من سال هاست که طعم یه خواب با آرامش رو نچشیدم ، 11 ماهه که به طور کامل از لذت های حاصل از خواب محروم بودم. امیدوارم نتیجه ها که بیاد ، مستقل از اینکه چی باشه ، من دوباره بتونم بخوابم!

- اونجای آدم بی معرفت !

-یه ویدیوی مصاحبه دیدم که توش سیاوش قمیشی کلی از "هیچ کس" و سبک کارش تعریف می کنه ، یه مصاحبه هم از فرامرز اصلانی دیدم که توش به "کیوسک" امتیاز می داد. خیلی خوشحال میشم وقتی می بینم بالاخره یه جاهایی وسط موسیقی درب و داغون و داغ دیده ی این مملکت یه ارتباطای نسبتا مفید و خوبی ایجاد میشن و یه حرفای حسابی زده میشه. به نظرم اینا پایه های اولیه و لازم رشد هستن.

-یه دوست کشاورزی برام توضیح داد که یه سری از کشورها (مثل هلند و کنادا وآمریکا) که یه سری گلهای نادر و پرطرفدار رو به طور انحصاری تولید میکنن ، یه ویروس مخصوص به گلها میزنن تا اگه از پایه شون جدا شدن ، خشک بشن( برای جلوگیری از تکثیر غیر مجاز). حالا یه سری از ملت شهیدپرور و قهرمان ایران اومدن و این ویروس رو "هک" کردن و یه سری هورمون ها(یا شایدم آنزیم ها)یی پیدا کردن که اثر ویروسه رو خنثی میکنن! و اینجوری ما هم می تونیم این گلها رو (فقط به یه سری از کشورهای درب و داغون و بی صاحاب و بی قانون همسایه) صادر کنیم!! با افتخار ، کف کردم :D

نمی تونم باور کنم ، ولی یکی از زیباترین صداهایی که تا حالا شنیدم رو دیگه نخواهم شنید و یکی از ساده ترین لبخندهایی که تا حالا دیدم رو دیگه نخواهم دید.

"خش خش این برگها را

تا انتهای خیابان

راه که برویم

همرنگ پاییز می شوم

کم کم

و تو فکر می کنی